De voorbereiding: afscheid Ilona bij Humanitas Thuiszorg Rotterdam

Na het inwerken van mijn opvolger (4 dagen) komt dan toch de laatste werkdag en het afscheid van veel leuke collega's. Tot op de laatste dag voelde ik me erg betrokken bij de organisatie en had ik moeite om er dan ook echt een punt achter te zetten. Naast het gedag zeggen van familie en vrienden, vind ik het stoppen met dit leuke werk ook erg lastig en dus een van de minder leuke gevolgen van onze keuze om langer weg te gaan.
Op mijn laatste werkdag zijn we na het werk naar Cafe/restaurant 'Soif' gegaan om op mijn vertrek en goede reis te toosten. Het was erg gezellig!! Ik stond in het middelpunt van de belangstelling en dan gaat zo'n avond te snel aan je voorbij en rij je ineens alleen op je fietsje naar huis (leeg huis).
Iedereen had erg zijn best gedaan om iets te zeggen of te maken. Heidi (namens de afdeling Centrale planning) had weer een erg mooi verhaal gebaseerd op de knapzak die ik heb gekregen. Verder zijn er mooie placemets gemaakt van ons Humanitas-schilderij (die te groot was om mee te nemen dus dit was een erg goed idee om het via de foto te doen) en alle collega's op foto met commentaar. Annemarie heeft vervolgens nog mooi gespeeched en een Humanitas-aandenken gegeven zodat ik in het Dagboek Blusbus op reis mijn aantekeningen kan bijhouden. Verder is het cd'tje 'Toen wij naar Rotterdam vertrokken', uitgevoerd door allochtonen natuurlijk mee de bus in gegaan en is het geld van alle collega's van de thuiszorg mede besteed aan de nieuwe digitale camera! Na de toost ben ik bijna het water in gejonast (?) maar gelukkig had ik aardige collega's!
Uiteindelijk zijn we met 10 mensen nog blijven eten bij Soif, lekker buiten op de boot en genieten van deze mensen voor de laatste keer (in deze hoedanigheid) om me heen…