Dagboek 22: Pracht en praal in Esfahan

Shiraz, Iran, 1 februari 2006


Na Kashan pakken we weer de autoweg naar Esfahan. Rechts zien we bergen met sneeuw, links een grijze, lege vlakte. We zien een soort fabrieksterrein(?) met daaromheen luchtafweergeschut (!) ten noorden van Natanz. Mmm, het zal wel een heel bijzondere fabriek zijn. We gaan maar geen kijkje nemen.

Esfahan wordt gezien als de parel van de Perzische cultuur, vooral op architectuurgebied. Dus voor de plaatjes uit je reisgids is dit the place to be!

Als we in de stad aankomen, is het vrijdag, de islamitische rustdag. Nadat we een hotel hebben gevonden, lopen we de stad in. In de rivier die door de stad loopt, liggen een aantal prachtige oude bruggen. Er schijnt een herfstzonnetje, de mensen hebben vrij en maken een wandelingetje langs het water of peddelen wat rond in waterfietsen die op een zwaan lijken. Er hangt een lekker sloom zondagmiddaggevoel.

Koepel en minaret van de Madraseh-ye Mazadar-e ShahPlafond in Chehel Sotun Paleis

Naast een aantal mooie bruggen over de rivier heeft Esfahan een grote bazaar (Bazaar-e Bozorg). De bazaar vormt een verbinding tussen de Vrijdag moskee en het Imam plein, dat in het centrum van de stad ligt. Aan dit plein liggen de mooiste gebouwen; de Imam moskee, de Sheikh Lotfollah moskee en het Ali Qapu paleis.

De gebouwen zijn bijzonder elegant van vorm. En van top tot teen bekleed met blauwe of turkooizen mozaïeken. De Imam moskee is het grootste en belangrijkste gebouw aan het plein. De moskee zelf ligt eigenlijk niet echt aan het plein maar erachter, en onder een hoek gedraaid ten opzichte van de as van het plein. Dit komt omdat de moskee richting Mekka wijst (in Iran naar het zuidwesten). Via een indrukwekkend ingangsportaal kom je op een aparte binnenplaats. Rond deze binnenplaats zijn 4 poorten, waarvan één toegang geeft tot de moskee zelf. Het gebouw wordt bekroond met een grote, blauwe koepel. Vanaf het ingangsportaal is alles bekleed met duizelingwekkende mozaïektegels.


Esfahan: Khaju brug, wandelen langs de rivier, uitzicht op het nieuwe stadsdeel, Imam plein, smeltend ijs aan één van de bruggen en wandbekleding in Ali Qapu Paleis

Toch valt het tegen. Op de binnenplaats van de Imam moskee wordt een grote steigerconstructie neergezet. Ook de koepel staat voor de helft in de steigers. De buizen zorgen ervoor dat het uitzicht op het gebouw wordt verstoord. Mooie foto's maken wordt moeilijk. Met pijn en moeite lukt het om wat close-ups te maken zonder steiger. Het vijvertje is leeg, de binnenplaats kaal, het is er koud, het tocht en er klinkt alleen maar getimmer op metaal. Opeens is er niet veel meer aan. Je ziet de gebouwen voor je zonder de mooie blauwe tegeltjes, en in je voorstelling staat er een lelijk betonnen gebouw, dat eigenlijk maar heel eenvoudig in elkaar zit..

Aan de westkant van het plein ligt het Ali Qapu paleis. Het paleis zelf is niet heel bijzonder maar vanaf het terras heb je een goed uitzicht op het Imamplein. Aan de overkant ligt de kleinere Sheikh Lotfollah moskee, die gelukkig niet aan een winterse opknapbeurt toe is. Het lage middagzonnetje schijnt op het blauwe ingangsportaal en doet de mozaïeken sprankelen. Ook binnen zorgt het licht voor een mystieke sfeer.

Portaal in de Masjed-e Jameh (Vrijdag moskee)Minaretten van de Imam moskeeSheik Lotfollah moskee

In de Lonely Planet reisgids staat een stadswandeling die de moeite waard is. De wandeling start vanaf een grote, drukke verkeerslaan en gaat meteen de kleine steegjes rond de bazaar in, weg van de moderne stad. Je komt langs de oudste moskee van de stad. Het ingangsportaal ziet eruit als een verweerd woestijnkasteel. Via het labyrint van de bazaar kom je langs een madrasa, een theologische school. Verder dwalend kom je bij de Vrijdag moskee. Deze moskee wordt, in tegenstelling tot de moskeeën aan het Imamplein, wel nog gebruikt. Als er gebeden wordt mag je niet naar binnen dus drinken we thee tussen de mannen in het theehuis om de hoek. De Vrijdag moskee is gebouwd in verschillende periodes en daardoor een samenraapsel van architectuur. De beheerder maakt deuren open die toegang geven tot de oudere gedeeltes. Het is er donker en stoffig. Ook staat niet alles meer even recht, waarschijnlijk aardbevingen of gewoon de tijd hebben dit veroorzaakt. Doordat de moskee nog steeds een gebedshuis is, is de sfeer anders dan in de gebouwen aan het Imamplein. Toch wat levendiger, meer van de mensen. De tocht gaat verder door een rommelig buurtje, langs de moskee van Ali, een mausoleum, weer door de bazaar en komt uiteindelijk uit op het Imam plein. Daar schijnt het zonnetje en drinken we thee op een terras waar je het hele plein kunt overzien.

Si-o-Seh brugAmbachtsman aan het werk

Ook bezoeken we nog de Armeense wijk (nieuw Jolfa). We komen voor het eerst een hippe koffietent tegen en de sfeer is wat losser dan in de rest van de stad. Later bezichtigen we ook nog het Chehel Sotun Paleis met fresco's uit de tijd van de sultans.


Imam moskeeVrouwen in chador

De sfeer in Esfahan is prettig. Het is stads maar toch een ontspannen sfeer. Er zijn veel jongeren in deze stad, modern en nieuwsgierig. Ook hier worden we natuurlijk weer flink bekeken en krijgen we weer de nodige 'hello's'. De eerste avond zijn we naar restaurant Shahrzad gegaan, een van de beste restaurants van Esfahan dus we waren benieuwd. Het restaurant ziet er schitterend uit met muurschilderingen, gebrandschilderd glas en spiegelwerk wat zeker een idee van de Qajar-periode weergeeft. We worden vriendelijk bediend en de baas komt zelfs even een praatje maken en uitleg geven over het menu. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat iemand weer eens naar ons toe komt en vraagt of alles naar wens is. De fesenjun (een saus van granaatappel, walnoten, aubergine of courgette en cardemom geserveerd over gegrilde kip en rijst) en de lamsbout met groene rijst wordt aanbevolen dus dat nemen we dan ook (hoog Chamonix-gehalte). Heerlijk gegeten dus de andere avonden zijn we gewoon weer lekker teruggegaan. Het is een van de duurdere restaurants dus we zitten vooral tussen Iraniër die wat geld hebben. Voor ons is het dan nog steeds maar 10 euro voor twee personen!